W celu świadczenia usług najwyższej jakości korzystamy z plików cookie. Korzystając z naszego portalu zgadzasz się na używanie plików cookie zgodnie z naszą polityką prywatności
 
 

JACEK FRĄCKIEWICZ

 

Urodzony 4 stycznia 1964 r. w Sędziejowicach. Studia (1984 – 90)  na Wydziale Artystycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie (obecnie Akademia im. Jana Długosza). Dyplom z wyróżnieniem (1990 r.) z grafiki warsztatowej prof. G. Banaszkiewicz, Prof. R. Osadczy.

   
Malarz, grafik, ilustrator. Uczestniczył w ponad 850 wystawach zbiorowych malarstwa, grafiki, ilustracji i rysunku satyrycznego na całym świecie.
 
130 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą: Niemcy , Austria , Ukraina, Włochy, Szwecja, Serbia, Rumunia, Dania, Chorwacja, Mołdawia.
 
125 nagród i wyróżnień w kraju i za granicą, m. in.:
Legnica 1990, 1991, 1992, 1998,
Bahia (Brazylia) 2001,
Krusevac (Serbia) 2003,
Blato (Chorwacja) 2003,
Tulcza (Rumunia) 2004,
Niemodlin 2004, 2005,
Pekin (Chiny) 2005,2006, 2007,
Damaszek (Syria) 2005, 2006, 2008,
Presov (Słowacja) 2007, 2010,2011,2012
Kożuchów 2005,2006, 2007
Porto (Portugalia) 2007
Łódź 2007
Belgrad (Serbia ) 2008
Jiaxing (Chiny) 2008
Płowdiw (Bułgaria) 2009
Zielona Góra 2009,2010
Tabriz (Iran) 2007
Solin (Choracja)  2009, 2013
Bukareszt (Rumunia) 2011, 2013
Hlohovec (Słowacja) 2012
Hajfa (Izraelel) 2012, 2013
Rio de Janeiro (Brazylia) 2013
Baku (Azerbejdżan) 2013
Lośinj (Chorwacja) 2013
Warszawa  1986, 2009, 2012, 2013, 2014).
 
Liczne publikacje m. in.: Szpilki, Gazeta Częstochowska, Przegląd, Wprost, Wiadomości
Kulturalne, Polityka, Dialog (Bonn), Wiener Journal (Wiedeń), Jazzi Magazine, Charaktery, Dedete (Hawana), Korzar ( Presov ), Mida (Warszawa). 
Na pierwszy rzut oka prace artysty są dobroduszne i zabawne,  wywołują uśmiech - często zachwyt, w istocie rzeczy to jednak wnikliwa satyra na rzeczywistość. Artysta balansując na granicy powagi i kpiny, groteski i żartu,  inteligentnie i z humorem demaskuje polskie wady i przywary.
Twórczość Jacka Frąckiewicza zaskakuje pomysłem, zgrabną anegdotą, charakterystyczną formą i soczystym kolorem.  Kieruje się zasadą, że sztuka ma pocieszać a nie przygnębiać.